رويكرد صحيفه سجاديه، مبارزه با عرفان انحرافي است

حجة الاسلام والمسلمين سيد كاظم ارفع در گفت وگو با قدس:
رويكرد صحيفه سجاديه، مبارزه با عرفان انحرافي است

مبارزات ائمه معصومين(ع) هر يك به شكل خاصي و براي احقاق حق خود صورت گرفته است.
بررسي سيره امامان شيعه(ع) مبين اين نكته است كه هر يك از ايشان بنا به مقتضيات زمان، شيوه مبارزاتي خويش را در هر يك از ابعاد نظامي، سياسي، فكري و عقيدتي برگزيده اند.
دوران زندگي وامامت امام سجاد(ع) يكي از پرتنش ترين ادوار زندگي ائمه(ع) است. اين امام معصوم در دوره اي به امامت رسيدند كه شهادت امام حسين(ع) موجي از اعتراض و در نهايت خفقان سياسي را به همراه داشت. امام سجاد(ع) براي حفظ جان خود و معدود شيعيان باقي مانده، سكوت كردند اما اين سكوت به منزله تأييد حكومت و عدم فعاليت ايشان نبود. ايشان با بهره گيري از ادعيه پرمحتوا و جهت ساز به ترسيم خطوط فكري و مبارزاتي امامان پس از خود پرداختند.
امامان معصوم(ع) هر يك به تناسب زمان امامت خود، سختيها و مشكلات خاصي را پشت سر گذاشته اند. در اين ميان دوره امامت امام سجاد(ع) از سخت ترين و پرتنش ترين ادوار است، لطفاً براي شروع بحث از ويژگيهاي امام زين العابدين(ع) كه در راستاي اصل مذكور است، سخن بگوييد...
البته هر امام معصومي، به مناسبت حوادث زمان خود و دوران امامتش، حوادثي را پشت سر نهاده، اما در مورد امام سجاد(ع)، چه در دوران قبل و چه بعد از امامتشان، سلسله مباحثي را شاهديم كه اختصاص به اين دوران دارد. وقتي زندگي آن بزرگوار مورد مطالعه قرار مي گيرد، مي بينيم عصر پرفراز و نشيبي بر ايشان گذشته است. ايشان در عصر امامت پدر بزرگوارشان امام حسين(ع)، پيوسته با پدر ، شاهد اتفاقهايي بودند كه از ناحيه معاويه و بعد، فرزندش يزيد براي پدر رخ داد. آن حضرت، سماجت يزيد را در بيعت گرفتن از امام حسين(ع)، در شهر مدينه و حوادثي را كه در مدينه رخ داد، به چشم ديده بود. زماني هم كه امام(ع) از وطن و شهر هميشگي خود مدينه وداع مي كند و به مكه و بعد از آن به كربلا مي آيند، امام سجاد(ع) هم در تمامي اين مراحل در كنار پدر و در واقع شاهدي بر تاريخ خونبار عاشوراست. از لحظه شهادت امام حسين(ع) در روز عاشورا، بار و مسؤوليت امامت بر دوش امام سجاد(ع) قرار مي گيرد. پيداست تحمل آن اختناق بني اميه كه ساز پيروزي هم مي زدند و خود را عنوان فاتح حادثه كربلا معرفي مي كردند، از نظر روحي براي امام سجاد(ع)، بسيار سخت بود. حضور ايشان دركوفه و مجلس ابن زياد، در بين راه ، ورودشان به دمشق و شهر شام، حضور در مجلس يزيد و خطبه مشهوري كه در مسجد اموي شام خواندند، از جمله مسائلي بود كه بعد از عاشورا براي ايشان رقم خورد. ايشان بايد همه اين مسايل را تحمل مي كردند تا رسالت خود را به خوبي پياده كنند.