عيسي مسيح(ع) و سوگواري سيدالشهدا(ع)

25 دسامبر سالروز تولد عيسي مسيح(ع) است. امسال اين روز در فاصله عاشورا و اربعين حسيني قرار دارد. از اين رو گزارش داستان حضور عيسي بن مريم در سرزمين کربلا و گريستن ايشان در سوگ سيدالشهدا امام حسين(ع) شايسته درنگ و تأمل بيشتر است. اين داستان، پيوند انبياي اولوالعزم با اهل بيت حضرت محمد(ص) و عاشورا و کربلا را نشان مي دهد. به حکم قرآن حضرت عيسي مأموريت الهي داشته است به مسيحيان بشارت آمدن آخرين پيامبر خدا حضرت محمد(ص) را بدهد، او نيز همگان را به ايمان آوردن به پيامبر خاتم دعوت نموده است.
بنابراين خداي متعال به حضرت عيسي از بعثت پيامبر آخرالزمان و اوصياي ايشان امامان و آنچه در عصر بعثت آخرين پيامبر بر فرزندان و اهل بيت پيامبر رخ خواهد داد، خبر داده است. براساس روايت شيخ صدوق، عيسي مسيح به کربلا آمد گروهي از آهوان را ديد که گردهم آمده اند. آهوها نزد او آمدند و مي گريستند، حضرت عيسي نشست و گريست، حواريون نيز نشستند و گريستند ولي نمي دانستند چرا حضرت عيسي نشست و گريه کرد! به حضرت عيسي عرض کردند: چه چيزي شما را گرياند؟ حضرت عيسي فرمود: آيا مي دانيد اين سرزمين چه سرزميني است؟ گفتند: نه! عيسي
فرمود: اين زميني است که در آن فرزند رسول ا... احمد و فرزند از او زن پاک بتول شبيه مادرم مريم کشته خواهد شد و در آن دفن مي گردد. اين زمين از مشک خوشبوتر است چون خاک طينت و گل فرزند شهيد پيامبر خداست. و اين چنين است طينت پيامبران و فرزندان پيامبران! اين آهوها با من تکلم نموده و گفتند: آنان در اين سرزمين به شوق تربت فرزند مبارک شهيد پيامبر خدا هستند و باور دارند که در اين سرزمين درامان خواهد بود. سپس با دست خويش بر آن آهوان زد و آن را بوييد و گفت: بار خدايا اين مشک را ابدي نگهدار و باقي بدار تا پدر آن شهيد اين را ببويد و براي او مايه تعزيت و تسليت و آرامش باشد !
ابن عباس اين ماجرا و سخنان حضرت عيسي درباره شهيد کربلا و دعاي ايشان را از زبان امام علي(ع) نقل کرده و مي گويد: امام علي(ع) با صداي بلند فرياد زدند: اي پروردگار عيسي بن مريم! بر قاتلان حسين و حاملان و کمک کنندگان به دشمنان او مبارک مگردان! سپس شديد و پيوسته گريستند تا بي هوش شدند زماني که به حال آمدند مشک آهوان را برداشته در هميان خود گذاشتند و به من نيز امر کردند از اثر آن آهوان بردارم و آن گاه فرمودند: اي ابن عباس! زماني که ديدي اين مشک آهوان به خون تازه تبديل شد بدان اباعبدا... شهيد شده و در آن خاک دفن شده است. در ادامه همين حديث ابن عباس از خون تازه شدن آن اثر در روز عاشوراي سال 61 ه.ق و گريستن خود در آن زمان ياد نموده است.
اين قصه واقعي و حکايت عاشورايي و کربلايي نکته ها و درسهاي بزرگي دارد. براساس اين جريان، عيسي بن مريم با حواريون سرزمين کربلا را زيارت نموده اند. گريه بر مصائب سيدالشهدا(ع) فضيلت و ارزش بزرگي است که عيسي مسيح و حواريون و اميرمؤمنان امام علي(ع) بر آن آراسته بوده و همگان بايد از اين سيره عيسوي و علوي پيروي نموده و در سوگ اباعبدا... گريه کنند و از آثار سازنده مکتب و دانشگاه گريه بر سالار شهيدان بهره ببرند. سوگواري و گريستن بر مصائب سيدالشهدا(ع) وجه اشتراک انبياي ابراهيمي و پيامبران اولوالعزم و حواريون عيسي و اصحاب پيامبر (ص) و پيروان انبيا و مسيحيان و مسلمانان است.
منبع : قرآن کريم.و کمال الدين و تمام النعمة شيخ صدوق.