چرا امام حسين(ع) قيام کرد؟

ماه محرم الحرام است؛ ماهي که در آن، سيد و سالار شهيدان و ياران و نزديکانش در نيمروز در صحراي کربلا با مظلوميت و با لبان عطشان به شهادت رسيدند. با توجه به اهميت اين ايام و بخصوص با در نظرداشت اين جمله کليدي حضرت امام خميني(ره) مبني بر اينکه: «اين محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است»، در اين ايام عزيز قصد داريم تا سيره حسيني را در راستاي تبيين حقايق اين حرکت عظيم براي خوانندگان و علاقه مندان خاندان عصمت و طهارت (ع) به رشته تحرير درآوريم. بدين منظور و در اولين نوشتار از سيره حسيني به وصيتنامه امام حسين(ع) هنگام حرکت از مدينه به سوي مکه مي پردازيم که آن را با مهر خويش، ممهور و به برادرش محمد حنفيه داد.
ذکر اين نکته در اينجا لازم است که يکي از وظايف اصلي اهل منبر و واعظان و مداحان در اين ايام عزيز اين است که حقايق حادثه عظيم عاشورا را براي مردم و بخصوص جوانان تبيين کنند تا همه به عظمت حرکت و قيام اباعبدا ... الحسين(ع) بيشتر پي ببرند. حضرت امام حسين(ع) همچون ساير ائمه و نيز همچون ساير نامه هاي خود، در آغاز وصيتنامه خود به برادرش محمد حنفيه، به توحيد و يگانگي خداوند و اينکه حضرت محمد(ص)، بنده و فرستاده اوست و آيين حق، يعني اسلام را براي مردم آورده است، پرداخته و در ادامه به اين موضوع شهادت مي دهد که بهشت و دوزخ، حق است و روز جزاء بدون ترديد به وقوع خواهد پيوست و خداوند، همه انسانها را در آن روز زنده خواهد کرد.
علت اينکه حضرت(ع) در آغاز وصيتنامه خود به چنين مسائلي اشاره مي کند بر کسي پوشيده نيست؛ زيرا دشمنان و به خصوص کساني که همواره در پي تحريف حقايق و واقعيتها در خصوص زندگي ائمه اطهار(ع) و بويژه حرکت عظيم امام حسين(ع) و ياران و نزديکانش بودند، قصد تحريف سيره و حرکت ائمه و به خصوص سيدالشهدا(ع) را داشتند و از آن طرف ائمه نيز با بصيرت خود و با بيان حقايق، جلوي تحريفهاي بعدي را مي گرفتند تا دشمنان اسلام و خاندان اهل بيت (ع) نتوانند تاريخ را وارونه جلوه داده و جاي حق را با باطل عوض کنند.
گويا نوه رسول خدا(ص)، روزي را مي ديد که وقتي مردم شام و کوفه از يکديگر سؤال مي کنند که چرا به اين ها خوارج مي گويند، دشمن تحريفگر در جواب مي گفت: چون عليه امام عادل، يعني يزيد !! قيام کرده اند و از دين خروج کرده اند؛ چنان که همين حرفها را بعد از شهادت مولاي متقيان علي(ع) گفتند و ساختند تا عده اي ساده لوح وقتي خبر شهادت حضرت(ع) را در محراب مسجد کوفه شنيدند از يکديگر مي پرسيدند مگر علي(ع) نماز هم مي خواند! ؟
اما آنچه در وصيتنامه امام حسين(ع) باعث تفکر و تأمل در عمق حرکت ايشان مي شود، اشاره به هدف خود از سفر و قيام عليه يزيد است. وي در وصيتنامه خود به برادرش مي نويسد: و من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از مدينه خارج گرديدم، بلکه هدف من از اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و خواسته ام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و احيا و زنده کردن سنت و قانون جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم علي بن ابي طالب(ع) است.
در اين فراز از وصيتنامه مهم امام حسين(ع) مي توان انگيزه هاي ايشان را از قيام و مبارزه و مخالفت با يزيد بن معاويه و حرکت از مدينه دريافت که در حقيقت، مهمترين علت قيام ايشان، همان امر به معروف و نهي از منکر و مبارزه با مفاسد وسيع و نابساماني هاي ضد اسلامي و انساني حکومت ستمگر يزيد بود که باعث تغيير در باورها و ارزش هاي زمان رسول ا...(ص) شده بود و اسلام را کاملاً تحريف کرده بود و همين عوامل باعث شد تا امام حسين(ع) احساس خطر کرده و براي مبارزه با اين انحراف، قيام نمايد.